بررسی رابطه طبقات دلبستگی و ویژگی های شخصیتی با احساس شادکامی در بین دانشجویان دانشگاه تبریز

چکیده: در دو دهه گذشته پژوهش پیرامون شادکامی افزایش چشمگیر یافته است و محققین به بررسی ارتباط ابعاد شادکامی (عواطف مثبت و منفی) با متغیرهای گوناگون از جمله ویژگیهای شخصیتی و طبقات دلبستگی پرداخته اند. هدف از پژوهش حاضر علاوه بر تعیین وضعیت دانشجویان دانشگاه تبریز در متغیرهای فوق ، به تعیین رابطه طبقات دلبستگی و ویژگی های شخصیتی با شادکامی در بین دانشجویان دانشگاه تبریز نیز می باشد. روش کار در این پژوهش غیر تجربی از نوع پس رویدادی یا همبستگی است که در آن آزمودنیها شامل 209 مرد و 187 زن با میانگین سنی 73/21 بوده که به روش تصادفی طبقه ای بر اساس رشته تحصیلی و جنس از بین دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه تبریز انتخاب شده اند و کلیه آنها به پرسشنامه دلبستگی هازن و شور ، پرسشنامه شخصیتی نئوفرم و مقیاس شادکامی مونش پاسخ داده اند. نتایج حاصل از روش همبستگی پیرسون نشان داد که بین طبقه دلبستگی ایمن و ابعاد شخصیتی برون گرایی و باوجدان بودن و همچنین احساس شادکامی رابطه مثبت و با بعد روان نژندگرایی رابطه منفی وجو دارد. نتایج حاصل از آن حاکی از آن است که عوامل پنجگانه شخصیتی ارتباطهای معنی داری با متغیر شادکامی نشان داده اند که از این عوامل دو عامل روان نژند گرایی و برون گرایی تبیین کننده های عمده احساس شادکامی می باشند. بعلاوه رابطه متغیر شادکامی با طبقات دلبستگی دانشجویان نشان داد که دانشجویان با طبقه دلبستگی ایمن احساس شادکامی بالاتری نسبت به دانشجویان با طبقه دلبستگی ناایمن گزارش کرده اند. بنابراین شادکامی حالتی است که به رویدادها و موقعیتهای زندگی از قبیل طبقات دلبستگی و همچنین شخصیت افراد مرتبط است.