بررسی رابطه بین هوش هیجانی و هوش شناختی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تیزهوش و عادی
چکیده:
هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین هوش هیجانی و هوش شناختی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تیزهوش و دانش آموزان عادی است. این مطالعه با استفاده از پرسشنامه بهر هیجانی بار-اون و ماتریس های پیشرونده ریون بزرگسالان در شهرری انجام شد. همچنین از میانگین نمرات پایان سال سوم دانش آموزان به عنوان شاخص موفقیت تحصیلی استفاده شد. این پژوهش از نوع همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل کلیه دانش آموزان عادی و تیز هوش دبیرستان های شهر ری است. نمونه های انتخابی شامل 150 دانش آموز به تفکیک: 38 پسر عادی، 32 پسر تیزهوش، 24 دختر عادی و 36 دختر تیزهوش می باشد. نتایج کمی توسط رگرسیون چندمتغیره و تحلیل واریانس دو راهه مورد بررسی قرار گرفته و نتایج زیر بدست آمده است:
- بین هوش هیجانی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تیزهوش ضریب همبستگی برابر با 0.43 و بین هوش شناختی با پیشرفت تحصیلی آنان 0.30 میباشد. - بین هوش هیجانی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان عادی ضریب همبستگی 31% و بین هوش شناختی و پیشرفت تحصیلی آنان ضریب همبستگی 29% بوده است. - با توجه به مقدار ضریب همبستگی های فوق هوشهیجانی دانش اموزان نسبت به هوش شناختی همبستگی بیشتری با پیشرفت تحصیلی داشته و در دانش اموزان تیزهوش مقدار بیشتری دارد. - بین دانش اموزان پسر و دختر تیزهوش و عادی در نمره کل هوش هیجانی تفوات معنی داری دیده نمیشود اما دختران در همدلی و روابط بین فردی از پسران برتر و تحمل فشار پسران بیش از دختران است، در خرده مقیاس های شادکامی، واقعیت آزمایی و حرمت ذات تیزهوشان برتر از دانش آموزان عادی اند و دختران تیزهوش در خرده مقیاس خودآگاهی هیجانی از سایر گروهها برترند