آرشیو

آرشیو شماره ها:
۴۵

چکیده

زمینه و هدف: پهنه بندی و شناسایی فضاهای شهری با پتانسیل باالقوه گردشگری، و معرفی آن ها جهت تأثیر بر نگرش گردشگران به منظور انتخاب مقاصد گردشگری یکی از مهم ترین سیاست های مدیریتی در شهرها می باشد که جلب رضایت و وفاداری گردشگران برگ برنده آن ها خواهد بود. از این رو، پژوهش حاضر با هدف ارزیابی و پهنه بندی پتانسیل گردشگری شهری در قسمت مرکزی استان آذربایجان شرقی (تبریز) انجام شد. روش شناسی: پژوهش حاضر از نوع تحقیق کاربردی مبتنی بر روش مکانی و بازدیدهای میدانی می باشد. که با شناسایی و ادغام پانزده متغیر اجتماعی، محیطی و فیزیکی (تراکم مساحت، فاصله از پارکینگ، فاصله از جاده، فاصله از مراکز درمانی، فاصله از فضای سبز، فاصله از مراکز تفریحی، شیب، فاصله از رودخانه، بارش برف، روزهای آفتابی، سرعت باد، تراکم جمعیت، تراکم خانوار، تراکم تحصیل کرده ها و تراکم فاقد تحصیلات) توسط مدل های خوشه بندی و خودسازمان دهی به پهنه بندی مناطق مستعد گردشگری شهری پرداخته شد. یافته ها: نتایج تحقیق حاضر نشان داد که پس از بررسی و شناخت عوامل اجتماعی، محیطی و فیزیکی طبق الگوریتم های مورد استفاده، بیش ترین درصد مساحت مستعد گردشگری شهری مربوط به طبقه پتانسیل خیلی کم با مقدار 44/27 درصد می باشد و بیش ترین درصد مساحت پتانسیل گردشگری شهری در منطقه مورد مطالعه در طبقه پتانسیل خیلی زیاد با مقدار 002/31 درصد به ترتیب مشاهده شد. نتیجه گیری و پیشنهادها: در نهایت پیشنهاد می شود که به منظور ایجاد انگیزه تغییر سیاست، آزمایش های مستند بیش تری در برنامه ریزی مشترک استفاده از زمین انجام شود. از طرف دیگر تهیه پهنه های مستعد گرشگری شهری می تواند راهنمای جامع برای گردشگران، تورگردانان و سند علمی برای مدیران به منظور تصمیم گیری ها و توسعه پایدار باشد. نوآوری و اصالت: شناسایی و توجه به پتانسیل های منطقه برای گردشگری شهری و بررسی مسائل اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مرتبط با موضوع و ارزیابی توان گردشگری با تلفیق مؤلفه های مکانی از نوآوری این پژوهش می باشد.

Zoning of urban tourism potential areas using the ability of the spatial information system and combining social, environmental and physical factors

Context and Purpose: The present study was conducted with the aim of evaluating and zoning the potential of urban tourism in the central part of East Azerbaijan Province (Tabriz). Design/methodology/approach: By identifying and integrating fifteen social, environmental and physical variables (area density, distance from parking, distance from road, distance from medical centers, distance from green space, distance from recreation centers, slope, distance from river, snowfall, Sunny days, wind speed, population density, household density, density of the educated and density of the uneducated) were studied by clustering and self-organizing models to zoning areas prone to urban tourism. Findings: The results of the present study showed that after studying and recognizing social, environmental and physical factors according to the algorithms used, the highest percentage of potential urban tourism area is related to the very low potential class with a value of 27.44% and the highest percentage of potential area Urban tourism in the study area was observed in a very high potential category with a value of 31.002%, respectively. Conclusion: Preparation of urban tourism prone areas can be a comprehensive guide for tourists, tour operators and a scientific document for managers in order to make decisions and sustainable development. Originality/value: Identifying and paying attention to the potentials of the region for urban tourism and investigating the economic, social and cultural issues related to the subject and evaluating the potential of tourism by integrating the spatial components is the innovation of this research.

تبلیغات